4 Ocak 2016 Pazartesi

...yeniden başlarken.


İki yıl sonra yeniden başlarken..

Biraz heyecanlı biraz buruk bir yeniden başlama hali bu bendeki. 
İki yılda ne değişmiş diye soruyorum kendime:

İki yılda yarım avukattan tam avukatlığa geçmişim. 
Oysa ruhum hala sevmediği "avukat" kimliğine sıkışmış halde bir çıkış yolu arıyor.
İki yılda daha az yarış gözetmiş, daha çok tırmanmış, daha çok seyahat etmiş, daha çok para kazanmış ama daha çok isyan etmişim.
İki yılda daha az okumuş ve en önemlisi hiç yazmamışım. 
Hiç hissetmediğimden mi, hiç hayal etmediğimden mi, hiç kızmadığım veya hiç küsmediğimden mi peki? Hayır. Yazacak gücü bulamayışımdan Kaosumun verdiği uyuşturan güzelliğe dalıp gitmemden. Uyanışımın yeni başlamasından.
İki yılda aşk kazanmış, dünyalıklar kenara atılmış, nişanlanmışım.

Peki iki yıl sonra neden yeniden başlıyorum diye soruyorum kendime:

Yazmaya ihtiyaç duyduğumdan.
Artık kaosa gömülmek değil kaosumda düzen arayışımdan.
Dinleyen, okuyan, gören, duyan kişilerden haber almak istemeyişimden. Sadece söylemek, sadece anlatmak, sadece yazmak, sadece bir köşelerde bir yerlerde dursun diye..
Bu yazılar buralarda bir yerlerde dursunlar; sonra dönüp bakarım yolun neresinde kaldığıma..
Bu başlangıç ne kadar sürecek bilmiyorum, sonrası gelecek mi bilmiyorum. Bir kelime mi, bir kaç paragraf mı yoksa sayfalar mı dolduracağım? 
Önümde sisli bir yol, yazarak aralanır. görüşüm netleşir umuduyla yürümeye başladığım..

Hoş geldin düzen, ne iyi ettin. Özlettin kendini!




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder